<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<channel>
		<title>'Taking the struggle out of parenting'</title>
		<description>Discussieer 'Taking the struggle out of parenting'</description>
		<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting</link>
		<lastBuildDate>Sat, 11 Apr 2026 02:25:32 +0000</lastBuildDate>
		<generator>JComments</generator>
		<atom:link href="http://www.ellensblog.nl/component/jcomments/feed/com_content/255" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<item>
			<title>Ellen zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-311</link>
			<description><![CDATA[Als ik jou verhaal zo lees, denk ik dat we het eigenlijk erg eens zijn! Ik vind het gezichtspunt wat jij geeft erg goed, die van verantwoordelijkheid van beide partijen, dus ook die van je kind. Het aardige aan de werkwijze die ik beschreef, is dat je daarmee ook juist die eigen verantwoordelijkheid van je kind stimuleert, aangezien je als volwassene op dat moment volledig de verantwoordlijkheid neemt voor je eigen emoties. En ik geloof er erg in dat mijn kind het gedrag overneemt wat ik zelf laat zien.
En in het voorbeeld wat je vertelt, ja daar is jouw emotie het onmiddelijke gevolg van de actie van jouw kind, of course! In die zin niet te vergelijken met wat ik bedoelde. (Dus ik denk niet dat daar ons verschil zit, maar misschien zie ik iets over het hoofd.)
Ja hoor, wat er maar werkt! Helemaal eens, ik denk ook dat wat voor de één werkt niet per sé voor de ander hoeft te gelden, geen mens is gelijk, dus ook geen moeder is gelijk. En datzelfde gedlt voor onze kinderen. En dan hebben we het nog niet eens over waar we in getriggerd worden, dat zal ook weer voor elk mens verschillend zijn. Ik heb alleen willen vertellen wat voor mij giga werkt, ik ervaar het echt als een eye-opener: daar waar ik jaren geleden al las over geweldloze communicatie en ik de theorie volledig begreep en omarmde, in de praktijk kon ik er geen knol van, ik sloeg volledig de plank mis. Maar door deze point of view snap ik het ineens wél. En daar moet ik bijzeggen, Dylan is in de loop der jaren zeer gevoelig geworden voor deze materie, ik hoef maar even mijn shit (onbewust) bij hem neer te leggen, en ik ben het contact kwijt. Dus inspireerde hij mij enorm om dit te gaan snappen en toepassen.
Hé bedankt voor je input! Vink fijn.
Liefs!]]></description>
			<dc:creator>Ellen</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 21 Feb 2010 22:14:38 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-311</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-310</link>
			<description><![CDATA[Nog even: mijn geloof is dat je je inderdaad bewust moet zijn van je eigen aandeel in het gebeuren (jouw laatste alinea in het stuk), maar met als toevoeging dat je kind zich daar óók bewust van moet zijn (met natuurlijk weer leeftijd etc in het achterhoofd). Zodat je sámen leert van de situatie, en niet alleen jij, als moeder. Snap je?]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 21 Feb 2010 10:23:06 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-310</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-309</link>
			<description><![CDATA[We zien het anders inderdaad. Ik heb nu al drie keer een heel verhaal getypt maar denk dat onderstaand voorbeeld mijn punt het meest verduidelijkt.
Mijn peuter test (onbewust!) wel degelijk uit wat wel en niet kan. Logisch, hij is bezig met autonomie. Ik kreeg laatst een klap in mijn gezicht omdat we het oneens waren. En ook dan mag hij best zien wat zo\'n klap veroorzaakt: een boze, verdrietige mama. Ik wil dat hij weet dat slaan binnen onze relatie niet kan. Dus hij ervaart mij emoties daarbij, hij is er niet de \'schuld\' van, maar zijn gedrag veroorzaakt het wel degelijk (zit daar ons verschil?). Ik probeer hem net zo verantwoordelijk te laten zijn voor zichzelf en onze relatie als ik dat ben voor mijzelf en mijn relatie met hem, met inachtneming van zijn leeftijd, de situatie, vermoeidheid etc. Met andere woorden: ik probeer zijn autonomie te stimuleren door hem te laten zien wat zijn gedrag veroorzaakt binnen onze relatie, zodat hij bij een volgende botsing niet mij slaat maar zijn boosheid op een andere manier ventileert.
Al schrijvende denk ik dat het verschil zit in het denken over verantwoordelijkheid voor gevoelens. Mocht mijn kind voor de 800e keer een drama maken van het naar bed gaan, dan zou ik willen laten zien wat zijn verantwoordelijkheid daarin is. Als zo\'n situatie voor mij niet werkt (ik wil mijn avond terug, ik heb geen zin om steeds anderhalf uur bezig te zijn met tanden poetsen en verhaaltjes lezen,ik raak daar geirriteerd van en zo wil ik het niet), dan zou ik proberen een compromis te sluiten: we beginnen om die tijd, we doen het zus en zo (in overleg dus), zijn daar een half uur mee bezig. Het is onze beide verantwoordelijkheid of we dat \'halen\'. Ruimte voor jou, ruimte voor mij.
Maar goed. Helemaal terug naar de essentie: whatever works! Binnen elk gezin werkt het anders. En dat is prima. Wat jij?]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 21 Feb 2010 10:02:24 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-309</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-308</link>
			<description><![CDATA[Dank voor je reactie. Ik vrees dat ik nu even op me laat wachten, druk! Ik kom er zsm op terug!]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Fri, 19 Feb 2010 14:34:44 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-308</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Ellen zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-307</link>
			<description><![CDATA[Ik schreef: \"verduidelijkt dit wat\", maar dit slaat nergens op, jij vraagt helemaal niet om verduidelijking, je ziet het gewoon anders! Maar ik voelde de behoefte om het te verduidelijken, omdat het voor mij zo goed gewerkt heeft. Die laatste zin voegde ik eigenlijk toe uit behoefte aan feedback, maar de vorm klopte niet realiseerde ik me later....]]></description>
			<dc:creator>Ellen</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 18 Feb 2010 22:50:29 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-307</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Ellen zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-306</link>
			<description><![CDATA[Ik vergat mijn naam in te vullen...... :)]]></description>
			<dc:creator>Ellen</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 17 Feb 2010 11:17:14 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-306</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-305</link>
			<description><![CDATA[(Hé hoi! Word je ongeduldig? :)
Ging even niet zo lekker hier.)
Ik heb nog steeds niet helder wat ik wil zeggen. Dus ik probeer maar wat.
Ik vind het juist zo grappig dat ook als mijn reactie direct in verband staat met het gedrag van Dylan, dat het dan ook geldt. Want als ik geïrriteerd ben, ook al is dat heel begrijpelijk enzo, is nog altijd MIJN emotie, en helpt het het oplossen van de situatie op geen enkele manier. Dan maak ik Dylans gedrag immers de \'schuld\', de veroorzaker van mijn emotie. (Als het mij niet zou triggeren zou ik wel relaxed zijn en gewoon zeggen wat ik wel en niet wil!) Het uiten van mijn irritatie verwijdert mij alleen maar van hem. Hij in de stress, ik in de stress. En als ik dat verhaal toepas, even een moment voor mijn emoties, dan kom ik er wel uit, dan blijf ik in contact. Het hele naar bed gaan verhaal is sinds dit moment al weer een stuk opgeknapt, naar mijn gevoel omdat ik het consequent blijf toepassen. Tuurlijk is het heel begrijpelijk dat ik er van baal, maar het is ook heel begrijpelijk dat Dylan doet wat ie doet, er zijn altijd twee verhalen, en twee kanten aan de zaak. En voor beide moet evenveel ruimte zijn.
Dat wat jij schetst over kijken hoe het werkt met dwarsbomen, herken ik niet. Het zou kunnen dat ik het voorbeeld niet helemaal goed heb utgelegd, waardoor jij het geen goed voorbeeld vindt. Voor mij heeft het juist in deze situatie(waar ik erg veel last van had) heel erg goed gewerkt!
Verduidelijkt dit wat?]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 17 Feb 2010 11:16:34 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-305</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-304</link>
			<description><![CDATA[:whistle:]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 17 Feb 2010 08:24:13 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-304</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Ellen zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-303</link>
			<description><![CDATA[Hoi! Ik kom er zo snel mogelijk op terug, maar ik ben herstellende van ziek zijn, en moet even de gelegenheid vinden om mijn gedachten te formuleren! Tot snel! Ellen]]></description>
			<dc:creator>Ellen</dc:creator>
			<pubDate>Sat, 13 Feb 2010 09:43:37 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-303</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-300</link>
			<description><![CDATA[Ik denk dat ik het \'gedoe\' met Dylan \'s avonds een mank voorbeeld vind en het m daarin zit.
Bij de S staat dat je de situatie los moet koppelen van je emoties. In sommige gevallen absoluut waar, als je eigen reactie eigenlijk niets met het gedrag van je kind te maken heeft. Maar op het moment dat je kind werkelijk over jouw grens gaat (en dat lees ik wel als je zegt dat hij voor de 800e keer niet soepel gaat slapen, niet meewerkt, dat zou echt ver over mijn persoonlijke grens heen gaan), vind ik dit niet van toepassing. Jij zegt dat hij van het leven een feest wil maken op zo\'n moment terwijl ik denk dat een kind soms ook echt aan het dwarsbomen ís (niet opzettelijk) om te kijken hoe dat werkt, dat dwarsbomen.
Dus ik snap de theorie, vind m ook mooi, maar het voorbeeld niet passend. Of ik ben gewoon een stuk strenger dan jij :)]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Thu, 11 Feb 2010 21:00:44 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-300</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Ellen zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-299</link>
			<description><![CDATA[Hoi beste anoniem! Ik ben benieuwd waar je op doelt, waar voor jou een angel zit. Denk niet dat ik kan helpen, want ik heb \'t zelf geschreven! :) Maar wellicht kun je aangeven in welke richting we moeten zoeken?
Groetjes!]]></description>
			<dc:creator>Ellen</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 10 Feb 2010 13:10:24 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-299</guid>
		</item>
		<item>
			<title>Guest zegt:</title>
			<link>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-298</link>
			<description><![CDATA[Strak verhaal! Ik heb dit stuk nu een paar keer gelezen en heb steeds het gevoel dat er ergens in je redenatie iets niet klopt. Maar ik kan er geen vinger opleggen. Wie helpt?!]]></description>
			<dc:creator>Guest</dc:creator>
			<pubDate>Wed, 10 Feb 2010 09:18:50 +0000</pubDate>
			<guid>http://www.ellensblog.nl/blog/255-taking-the-struggle-out-of-parenting#comment-298</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
