|
donderdag 08 oktober 2009 |
|
Alweer??? Dylan is nu voor de zesde keer op rij binnen een kwartier in slaap gevallen! En ik kan je niet vertellen wat voor een GIGA verandering dat is! Ik durf er eigenlijk nog niet op te hopen, maar voel me toch lichtelijk euforisch! Het lijkt nu toch een trend te zijn in plaats van het gevolg van ziek zijn. Zondagavond begon het, Dylan ging naar bed, en was binnen vijf minuten vertrokken, mij in verbijstering achterlatend. Zo val ikZELF altijd in slaap! Ik hoef maar een kussen te ruiken en lig al te pitten, altijd al gedaan, en ik ben er erg dankbaar voor want het lijkt me vreselijk al dat wakker ge-lig wat sommigen hebben. Ik slaap altijd als een roos, óók als er zorgen zijn. Maar Dylan....
|
|
Lees meer...
|
|
|
woensdag 30 september 2009 |
|
Ik weet niet hoe het zo gekomen is, maar ik geniet steeds meer van Dylan. Wat een prachtmens! Zo aandachtig, zo puur en zóó lief. Nou is het ook wel heel moeilijk om niet stapelgek op je eigen kind te zijn, maar soms is dat ook gewoon weg, als je gestoord raakt van het gedrag van je koekie, zoals ik van de week. Dylan ging maar door en door met lol trappen, en daar is niks mis mee natuurlijk, maar het eindresultaat was dat ik een kastanje in mijn gezicht kreeg. No can do. En als ik pijn heb, dan word ik kwaad. Heel raar eigenlijk, ik ga niet huilen ofzo, maar ik knal het gelijk weer naar buiten. Dylan ruw beet gepakt en boze woorden gesproken. En hoewel hij natuurlijk geen kastanje in mijn gezicht mag gooien, slaat dat kwaad zijn helemaal nergens op. En bovendien maakte het hem intens verdrietig. "Mama, we zouden proberen niet meer boos te zijn". "Je hebt gelijk lieve schat" zei ik, maar ik mokte ook nog wat na. Ja maar jij.....dacht ik. Die kastanje...
|
|
Lees meer...
|
|
|
dinsdag 22 september 2009 |
|
Op Dylans lange schooldagen haal ik 'm tussen de middag op om samen te eten. Omdat we niet gekozen hebben voor een school in de buurt, houdt dat in dat we dan niet thuis eten. We zoeken een lekkere groenplek op en eten onze bammetjes daar op. Dan zitten we weer eens in dit park, dan in dat groenstukje van de stad, en overal vermaken we ons wel. Met zelf (door Dylan) bedachte spelletjes, pakkertje of gewoon niksen. Maar vandaag vonden we allebei wel erg bijzonder. We waren op Dylans verzoek....
|
|
Lees meer...
|
|
|
donderdag 10 september 2009 |
|
Nu heb ik hetzelfde als Dylan aan het begin van deze week had, keelpijn, buikpijn en moe. Dus ik maak maar eens van de gelegenheid gebruik, nu ik op de bank hang, om verder te gaan met mijn schrijfsels. Ik schreef over ergernis en het zou misschien leuk zijn te weten hoe dat verder is gegaan. Wel. Ik kwam een boek tegen, How2Talk2Kids, en dat gaf me precies de handvaten die ik nodig had om mezelf uit dit moeras te trekken. Want zo ervoer ik het echt, als een moeras van beroerde communicatie met mijn kind, die onze relatie met elkaar niet ten goede kwam. Maar daar was het boek.....
|
|
Lees meer...
|
|
|
zaterdag 22 augustus 2009 |
|
In mijn vorige blog schreef ik over mijn ergernis. En een paar dagen later komt ineens het besef -kedeng!-: mijn ergernis ontstaat omdat ik de realiteit niet accepteer, niet accepteer dat Dylan zich op sommige momenten op een manier gedraagt die ik niet wenselijk vindt. En mijn eigen reactie accepteer ik evenmin, mijn ergernis, mijn ongecontroleerde woede en volledig gebrek aan geduld en creativiteit. Zo connected als ik wil zijn, zo disconnevted ben ik op zo'n moment. En er komt maar geen schot in de zaak omdat ik niet accepteer dat het op dit moment nu eenmaal zo is. Acceptatie betekent niet dat ik zijn of mijn gedrag goedkeur, acceptatie betekent alleen....
|
|
Lees meer...
|
|
|
donderdag 20 augustus 2009 |
|
Ik kijk in de spiegel. En ik zie.. een enorme ergernis. En aan die ergernis erger ik me ook nog eens. De spiegel waar ik in kijk, heet Dylan. En dat waar ik me aan erger zijn het ritueel van het naar bed gaan en Dylans neiging om door te gaan met iets waarvan ik 'm gevraagd heb ermee op te houden. Maar waar ik me aan erger doet er eigenlijk niet zo toe. Het is de ergernis zelf waar mijn focus meer en meer naar toe getrokken wordt. Wat een rotgevoel! En wat gaat het ten koste van mijn welbevinden! En ik begin te zien dat ik in dat opzicht wel heel erg op mijn vader......
|
|
Lees meer...
|
|
|
woensdag 12 augustus 2009 |
|
Stapelmesjokke word ik ervan. Dylans gedrag zorgt ervoor dat bij mij alle woede die in me is loskomt, tenminste zo lijkt het. Oppervlakkig gezien zit de situatie zo: ik vraag of Dylan iets wil doen of laten, Dylan gaat ondanks de verzoeken door met waar ie mee bezig is, op alle mogelijke manieren probeer ik 'm ertoe te bewegen ermee te stopppen, lukt niet, dan schreeuw ik dat ie moet stoppen, hij huilt en stopt, en ik voel me rot. Want dat geschreeuw van mij, dat zint me niks. Het is pure onmacht, en heel begrijpelijk, dat wel, maar ik wil het zo niet! Maar hoe nu anders? Vandaag lukt het me voor het eerst.....
|
|
Lees meer...
|
|
|
dinsdag 28 juli 2009 |
|
Een jaar geleden schreef ik op deze plek een blog over de verjaardag van de Saab, en vandaag is het dan weer zover, ons Saabje wordt 10. En aangezien Dylans fantasie geen grenzen kent moet dat gevierd worden. Een jaar ouder is Dylan nu, maar zijn fantasie breidt zich alleen maar uit. Vorige week, toen we op vakantie waren mistte hij zijn drumstokken zó, dat hij als we thuis waren een heus drumfestival wilde organiseren, met buren en al. Eergisteren hebben we inmiddels dat drumfestival beleefd......
|
|
Lees meer...
|
|
|
donderdag 16 juli 2009 |
|
Hoewel het vakantie* is (hoera!) drukke dagen hier. Woensdag is Dylan jarig en op diezelfde dag komt Dylans grote zus uit het ziekenhuis en die komt dan hier een nachtje of wat, en aangezien het huishouden hier niet echt op logées is ingesteld moet er even wat gebeuren. En het huis moet gesopt natuurlijk, dat is er ook wat bij gebleven de laatste weken. Allemaal prima natuurlijk, maar het meest tijdrovende is nog wel dat Dylan en ik niet "in tune" zijn, gister in elk geval om de haverklap een aanvaring. Dylan doet allerlei dingen waarin hij zich niet laat corrigeren en daar word ik pislink van, logisch, maar het komt het contact niet ten goede. Laatst vroeg iemand mij......
|
|
Lees meer...
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 19 - 27 van 202 |
