|
maandag 13 juli 2009 |
|
Vorige week viel hier het tijdschrift Ode op de mat, en hij was geheel gewijd aan lachen. En toen ik ging lezen over lachen, kreeg ik steeds meer zin om te lachen! Steeds breder werd mijn glimlach bij het lezen van de artikelen die onder andere over de gezondheid gaan. Lachen is gezond voor het lichaam. Dat wil ik best geloven, het is in elk geval heerlijk om te doen. En eerlijk gezegd kwam het tijdschrift als geroepen want ik realiseer me de laatste tijd geregeld dat ik veel te serieus ben. Dan herken ik in mijn eigen gezicht het moeilijke kijken van mijn vader. En waarom zou ik niet eens wat meer oefenen in de zaken wat lichter nemen, helemaal omdat ik qua humor een lichtend voorbeeld in huis heb: Dylan! Die vind het heerlijk....
|
|
Lees meer...
|
|
|
zondag 14 juni 2009 |
|
En dan is mijn uur U aangebroken. Het moment waar veel vrouwen op een zekere leeftijd tegen aan lopen: ga ik nog een kind krijgen, .......of niet. Ik heb tot voor kort altijd gedacht nog een tweede kindje aan de borst te hebben en pas sinds een aantal weken laat ik de gedachte toe dat ik het hier misschien wel bij ga laten. Want WIL ik het echt nog wel? Nu Dylan vijf jaar is en mij nog steeds hard nodig heeft maar ik wat meer tijd voor mezelf krijg, merk ik dat ik langzamerhand weer neig naar werk, naar het inzetten van m'n talenten. Die gebruik ik natuurlijk ook in het moederschap, maar er is meer uiteraard. Maar geen kindje meer? Terwijl ik al die tijd gedacht heb....
|
|
Lees meer...
|
|
Hoe was het vandaag op school?
|
|
zaterdag 13 juni 2009 |
En dan is het tijd om een geheel nieuwe gave te ontwikkelen, want hoe krijg ik mijn zoon aan het praten over wat ie allemaal beleeft op school! Het blijkt een ware kunst die vraagt om intuitie en geduld. Niet dat Dylan niet praat, Dylan praat eigenlijk altijd heel erg veel! Sterker nog, hij kan z'n klep eigenlijk nooit houden! Het is meer dat ik graag wil weten hoe het hem vergaan is, wat ie beleeft heeft, of ie zich goed heeft gevoeld, of verdrietig is geweest. Of er dingen zijn gebeurd die hem blij hebben gemaakt, of juist vervelend waren. En dat komt er natuurlijk niet zo maar uit als ik 'm vraag hoe het was op school. Ik herinner me nog heel goed een visite bij een vriendin.....
|
|
Lees meer...
|
|
|
zondag 07 juni 2009 |
|
Ik had een reünie gister van een koor waar ik jaren geleden in gezongen heb, en dat bood een uitstekende gelegenheid voor een bondings-middag van Dylan met zijn papa. Want omdat Dylan nogal gehecht is aan mij, is er op dat vlak nog wel wat in te halen. En dat is zacht uitgedrukt! De heren hebben zich kostelijk vermaakt. Net als ik trouwens, wat heerlijk om allemaal oude bekenden terug te zien en me volkomen welkom te voelen. Ik heb genoten! Helemaal als bij thuiskomst blijkt dat het allemaal prima is gegaan. En wat ik vooral zo mooi vind, als je elkaar even niet gezien hebt, dan is de liefde voor elkaar zo extra voelbaar, heerlijk vind ik dat. Dat ik na zo'n middagje.....
|
|
Lees meer...
|
|
|
vrijdag 05 juni 2009 |
|
Bah, ik haat tanden poetsen. Dat wil zeggen, ik vind het vreselijk hoe het nu gaat als Dylan zijn tanden gepoetst moeten worden. Waar-de-loos. Iedere keer een ontwijkingsdrama. En ik zit muurvast op dit gebied. Heb voor mijn gevoel alles al geprobeerd om het tot iets soepels te maken, maar niks werkt. En dan raak ik geïrriteerd. Domweg pissig soms. En dat helpt natuurlijk helemaal niet, want Dylan voelt heel goed hoe ik me voel en reageert daar onmiddelijk op. Die is vervolgens alleen maar bezig mij aan het lachen te maken, gaat mij kietelen onder mijn voeten, whaa! Word ik helemaal poepflauw! Ik ben dan ook bang, dat om dit te doorbreken....
|
|
Lees meer...
|
|
|
zaterdag 30 mei 2009 |
|
Het is allemaal wat teveel geweest denk ik. En het is ook niet niks wat dat jochie van mij allemaal beleefde deze week. Zowel Brenny als ik jarig deze week, een feestje, twee keer uit eten, een keer of vier te laat naar bed, en een volle schoolweek. Z'n eerste, want deze periode op school kenmerkt zich gelukkig door vrije dagen, margedagen en schoolreisjes. Maar deze week moest ie vol aan de bak. Ter ere van Brenny's verjaardag met z'n drietjes naar het Dwingelderveld gisteren na schooltijd, en Dylan was duidelijk hangerig. We weten het eerst aan de val die hij gemaakt had want hij klaagde wat over hoofdpijn. Maar toen ik even later met hem....
|
|
Lees meer...
|
|
|
donderdag 28 mei 2009 |
|
Het gaat steeds wat beter met Dylan en school. Sinds twee weken zwaait ie mij uit zonder dat ie moet huilen en dat scheelt heel erg veel, voor mij in elk geval: een huilend kind achter laten is gewoon vreselijk, vind ik. Maar hij ziet er nog steeds tegen op, en zegt dat ie school niet leuk vindt. Maar als ik 'm op kom halen zegt ie altijd dat ie het leuk vond. Ik denk dat het dubbel is voor 'm, dat ie het zowel niet als wel leuk vindt. En ik, ik kom natuurlijk ook mezelf tegen in dit hele wen-proces. Vandaag in iets kleins en basaals. We komen meestal om 8.15 op school zodat er nog tijd is om in de klas een verhaaltje voor te lezen, erg cosy. En juist op het moment dat ik weg wil gaan, als de eerste bel gaat........
|
|
Lees meer...
|
|
|
zondag 10 mei 2009 |
|
Dylan in een bos, is als een vis in het water. Ik vind 'als een vos in het bos' wat toepasselijker, want het lijkt wel of het bos Dylans natuurlijke habitat is, zo goed voelt ie zich daar. Lekker op het Dwingelderveld waren we, Brenny, Dylan en ik. De vorige keer nog Dylans eigen fietsje mee, maar dat beviel niet zo goed, omdat ie de hele terugweg dan klaagt dat het te ver is. Dus nu een fiets met een kinderzitje gehuurd en Brenny natuurlijk met zijn handbike (fiets die je voor de rolstoel koppelt) op pad. De helft van de tijd rent Dylan dan, en als ie moe is, kan ie bij mij achterop. Grootste lol heeft ie! Achter Brenny aanrennen.....
|
|
Lees meer...
|
|
|
woensdag 29 april 2009 |
|
Vijf is ie dan nu, al weer vijf jaar! En wat een gozer, heerlijk mensje. Hij heeft genoten vandaag, heel veel cadeautjes, heel veel gespeeld, heel veel lekker druk gedaan. Want Dylan scheurt altijd als een bezetene in het rond als ie enthousiast is, rent uit puur enthousiasme gerust de kamer twintig keer op en neer. Was heerlijk om te zien hoe hij genoot vandaag! Gister moest iedereen die we tegen kwamen het al uitgebreid horen: "Morgen ben ik jarig dan word ik vijf, maar nu ben ik vier". Van de Hema-mevrouw tot de verpleegsters in het ziekenhuis, allen moesten op de hoogte gebracht worden van het heuglijke feit. Nee hij is....
|
|
Lees meer...
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 28 - 36 van 202 |
