|
woensdag 14 januari 2009 |
|
Voel me weer stukken beter vandaag, de depressie van gister is geweken, doorleefd en opgelost. Het huilen heeft me goed gedaan! Wat er nou was? Ik weet het niet, voel het wel, maar weet het niet. Er was hoe dan ook oud zeer wat zich aandiende. Ben een boek aan het lezen wat wel een mooi beeld geeft. De schrijver, Thich Nhat Hanh, bekend boeddhistisch leraar, vertelt dat het is als in een huis, je woont in de woonkamer, dat is je bewustzijn, en het onbewuste is de kelder, en in de kelder bevinden zich hoe je het ook wendt of keert, oude verdrieten en overtuigingen. Prachtig beeld vind ik dat, je ouwe troep in de kelder, en af en toe floept er eens wat door het kelderluik heen, en het is aan mij wat er mee doe, terugduwen of er mee aan de slag. Ik kies meestal voor het laatste....
|
|
Lees meer...
|
|
|
dinsdag 13 januari 2009 |
|
Ik voel me down, depri. Weinig energie, maar vooral: down. En de oorzaak? Heb geen idee, er zijn allemaal wel dingen die spelen, maar dat ik daarvan echt down zou zijn, nee, lijkt me sterk. Speelt het weer mee? Nee, dat heb ik nooit, maar die grauwigheid helpt niet echt mee natuurlijk. Ik probeer te komen bij het gevoel van dankbaarheid over alles wat ik heb, alles wat ik kan, en zelfs daarin lukt het me niet bij m'n goeie gevoel te komen. Het enige wat me doet glimlachen is mijn zoon, zijn levenslust straalt me tegemoet, en dat is heerlijk, ik baad me in zijn enthousiasme. Dit heb ik nooit, zo down. Om preciezer te zijn, nooit méér. Ik had dit vaak, heel erg vaak. Als ik nu terugkijk, ben ik in het verleden best depressief geweest, was dit soms zelfs mijn natuurlijke staat van zijn. Dat is al lang niet meer zo, ook op de wat mindere dagen voel ik me niet zo down als nu. Het is vandaag net....
|
|
Lees meer...
|
|
|
donderdag 08 januari 2009 |
|
Open de browser vanochtend, lees één zinnetje en was compleet in tranen. Mijn vriend is een nieuwsvreter, wil alles weten wat er in de wereld gebeurt, houdt alles bij, het journaal, nu.nl, Pauw en Witteman, Twee vandaag enzovoort. Ik niet, word gillend gek als ik alle nieuws tot me zou nemen. Niet dat ik het uit de weg ga, ik wil ook wel graag weten wat er in de wereld gebeurt, maar doordat mijn lief alles leest, krijg ik er genoeg van mee zonder alles te lezen. Maar doordat nu.nl tussen alle andere rss-feeds op de startpagina staat....
|
|
Lees meer...
|
|
|
dinsdag 06 januari 2009 |
|
Jieeeeehaa! Wat een belevenis, ik heb geschaatst! Wat is het toch leuk dat ik door Dylan soms dingen doe ik anders nooit gedaan zou hebben, in dit geval schaatsen. Ik kon er nooit een bal van, dat schaatsen. Ziet er uit alsof het heerlijk voelt, maar niet voor mij weg gelegd, in die categorie was het schaatsen bij mij terecht gekomen. Zwakke enkels, ik stond altijd belazerd op die dingen. Maar ja, Dylan ziet het helemaal zitten dat schaatsen. Dus sta ik op de laatste dag van het jaar in de Scapino schaatsjes uit te zoeken. En op 1 januari togen wij met Dylans trots, stoere ijshockeyschaatsjes maatje 28 en voor mij van een vriendin gekregen houtjes nieuwe stijl, naar een mooi stukje natuurijs. Mijn door mijn vader ingeprente angst....
|
|
Lees meer...
|
|
Een heel gelukkig nieuwjaar!
|
|
zaterdag 03 januari 2009 |
|
Ik hou van een nieuw begin, een frisse start. En in feite kun je elke dag als je dat wil opnieuw beginnen, maar het nieuwe jaar is toch wel het meest ultieme nieuwe begin wat er is, heerlijk vind ik dat voelen! Helemaal omdat we ook als gezin opnieuw zijn begonnen dit jaar, met een frisse start, met een woonkamer die voor ons alledrie een prettige plek is om te vertoeven. Gister hebben we de boel omgegooid, Dylan vond het fantastisch, de boel verschuiven! Maar het was ook echt nodig! Zo zoetjes aan was de woonkamer een steeds gehandicapte-onvriendelijker plek geworden. En aangezien één van ons ....
|
|
Lees meer...
|
|
|
zondag 28 december 2008 |
|
Ik voel me krachtig vandaag. Sterk omdat ik een lastige situatie tot een positieve heb om weten te keren. Klein drama hier een paar minuten geleden. Dylan wilde ijs. Voor het kerstdiner van Tweede Kesrtdag hadden we lekker mango-ijs gemaakt, en aangezien mijn liefje geveld werd door een stevige griep, konden we al dat zelfgemaakte ijs helemaal zelf opeten. Heerlijk natuurlijk. Ik had Dylan beloofd dat ie vanochtend een bakje ijs mocht, maar hij wou het nu, en ik wou het straks. Huilen. Jammeren. En van kwaad tot erger. En ik hield voet bij stuk. Ook het gejammer vond ik buitenproportioneel, en dat zei ik ook tegen hem, maar het hield niet op. Ik had niet zo'n zin om hem te troosten.....
|
|
Lees meer...
|
|
|
zondag 21 december 2008 |
Ik kwam gister in een dip terecht, een dipje in het moeder-zijn. Want moederschap is niet altijd jubel en hoera, het is soms ook bloody confronterend. Ik ben gister uitgegleden. Dat wil zeggen, ik heb mijn kind pijn gedaan. En dat voelt kaa-uuuu-téé. Nee, ik heb niet geslagen, ik geloof niet dat dat me ooit zou kunnen gebeuren, maar ik ben wel gigantisch uit m'n slof geschoten. Geen gewone boosheid, maar echt heel kwaad. Heel kort weliswaar, maar een paar seconden, maar toch. Ik ben iemand die....
|
|
Lees meer...
|
|
|
woensdag 17 december 2008 |
|
We hadden er niet zo'n zin in, om naar Gouda te rijden voor de reparatie van de rolstoel, maar de dag pakte verrassend mooi uit. Dylan had wél zin, die stond te popelen om naar het bedrijf te gaan waar ze de wereld aan rolstoelen verkopen, crossen in rolstoelen vindt ie fantastisch. En dit keer had ie zelfs het geluk dat ie buiten een kinder-handbike mocht uitproberen! Dus daar ging ik met een valide kind over straat die er uit zag als een gehandicapt kind, hij had de grootste lol: fietsen net als papa! Daarna het centrum van Gouda in.....
|
|
Lees meer...
|
|
|
