|
zaterdag 13 december 2008 |
|
Een heel gewone zaterdagmiddag. De vloer ligt vol met speelgoed van Dylan, een vliegtuig, een tractor, een bak lego en héél veel autootjes. De keukenvloer bezaaid met dennenaalden van het kerststukje dat we net in elkaar hebben geflanst. Ik lees wat in mijn boek, Dylan zit vol concentratie een kiwi leeg te lepelen (triomf! drie kiwi's geleden wilde hij nog persé door mij gevoerd worden) en mijn lief kijkt teder naar Dylan omdat ie zo heerlijk aan het genieten is van zijn kiwi. Dus zó voelt harmonie...
|
|
Lees meer...
|
|
|
zondag 07 december 2008 |
|
Genieten, écht genieten, dat is iets wat ik eigenlijk als ik heel eerlijk ben tegen mezelf, maar slecht kon. Ik stond altijd in de what's next-stand, gericht op wat er dadelijk ging gebeuren, wat er verder nog allemaal moet. En dat zorgde ervoor dat ik niet echt, met al mijn aandacht in het moment aanwezig kon zijn, altijd met één been ik al in het volgende moment. En, beetje bij beetje ervaar ik van die momenten, dat ik echt,écht helemaal aanwezig ben (tenminste voor zover ik nu kan zien dan hè). En op die momenten is het leven zo verschrikkelijk móóóói! Er valt zoveel te genieten, zóveel om dankbaar voor te zijn. Maar het is o zo makkelijk om weer terug te vallen in het oude patroon...
|
|
Lees meer...
|
|
Bewust worden van behoeftes
|
|
woensdag 03 december 2008 |
|
Wat mij als moeder op dit moment veel bezig houdt, zijn behoeftes, mijn behoeftes versus de behoeftes van mijn zoon. Het zit diepgeworteld, het idee dat die per definite in strijd met elkaar zijn. En wat ik mezelf probeer te leren, is het vertrouwen dat er altijd oplossingen zijn die aan alle behoeftes kunnen voldoen, Maar dat vraagt tijd en geduld, en creativiteit. Als moeder heb ik een lange weg afgelegd daarin. Toen Dylan geboren werd, was ik me niet eens bewúst van mijn eigen behoeftes. Ik was er erg op gericht om aan de behoeftes van anderen te voldoen. En die van mijzelf, ach, ik deed maar wat en nam mezelf daarin totaal niet serieus. Dat betekent dat ik me.....
|
|
Lees meer...
|
|
|
zaterdag 29 november 2008 |
|
Het houdt me zó bezig hè, hoe wij als ouders met kinderen omgaan, hoe onze cultuur doorspekt is met het beeld dat kinderen niet coöperatief zijn of zich snel aanstellen. Het is niemand kwalijk te nemen, maar hoe ik het ook wend of keer, naar mijn idee zitten we nog vol met ideeën over kinderen die meer hun oorzaak hebben in een gedateerde kijk op kinderen dan op hoe kinderen wérkelijk zijn. Toegegeven, er bestaat een enorm spanningsveld tussen wat kinderen willen en wat wij als volwassenen willen, tel daarbij op dat we vaak onrealistische verwachtingen hebben en de voedingsbodem voor communicatieproblemen met kinderen is gelegd. Een shocking voorbeeld van hoe wij gewend zijn met kinderen om te gaan...
|
|
Lees meer...
|
|
|
donderdag 27 november 2008 |
|
Soms vervloek ik het, al die inspiratiemail en reminders die ik dagelijks binnen krijg, want ik moet het ook allemaal opruimen, maar het brengt me tegelijk ook zulke mooie dingen! Zo krijg ik elke dag heel veel mail van FlyLady , een amerikaanse vrouw die inmiddels een half miljoen mensen over de hele wereld helpt om hun huis een home te laten zijn, een plek waar het goed toeven is, opgeruimd, gezellig, warm. En voor chaoten zoals ik....
|
|
Lees meer...
|
|
|
dinsdag 25 november 2008 |
Ik ben al een paar dagen bezig een blog te schrijven over angst en over hoe ons dat beïnvloed als ouders, maar ik kan de goeie woorden maar niet vinden, bang dat ik mensen voor het hoofd stoot, bang dat ik belerend klink. Oké, het gaat over angst dus . En ik merk dat steeds als ik mezelf censureer, er geen blog meer uit m'n vingers komt, dan droogt de stroom domweg op (al anderhalve week geen blog!). Dus ik waag het nu dan toch maar. Ben een boek aan het lezen van Deepak Chopra, Waarom God Lacht, zo'n boek wat mij staat toe te lachen in de boekwinkel en vriendelijk knikt: "koop mij, koop mij en ik vertel je al mijn geheimen!' En aangezien ik nog een cadeaubonnetje in m'n tas had zitten, heb ik de verleiding lekker niet weerstaan. Ik vind het een heerlijk boek. En het zet me....
|
|
Lees meer...
|
|
|
zondag 16 november 2008 |
|
Ik heb gister een online programma gevolgd dat pretendeerde mij één van mijn 'limiting beliefs' te kunnen laten loslaten. Pretentieus. En ik heb al meerdere van dat soort veelbelovende dingen bekeken, en altijd was het marketingtechnisch zó slim opgezet dat op het moment dat je bij de clou komt, je je creditcard tevoorschijn moet halen. Dus enigszins sceptisch was ik wel, maar het werd me aangeraden door iemand die ik wel vertrouw, en van de 'limiting beliefs' heb ik er écht nog teveel, dus.... Fantastisch is het! Die dip van eergisteren ben ik ruimschoots te boven! De bedenker van het programma....
|
|
Lees meer...
|
|
|
vrijdag 14 november 2008 |
|
Ik ben ontstemd. Echt ontstemd. Al drie incidentjes vanochtend met Dylan en ik heb het gehad. En ook al heb ik van alles uitgesproken, met Dylan alles weer echt gezet, ik blijf wat ontstemd. Het beeld van een niet gestemde piano valt me binnen, ik klink wat vals en onzuiver. Als er dingen fout gaan heb ik snel de neiging te gaan denken in algemeenheden: ik zou ook meer dit of dat....., ik zou Dylan meer zus of zo....,misschien kan ik eens een tijdje dit of dat......etc Het zijn oplossingsgerichte gedachten,......
|
|
Lees meer...
|
|
|
