|
woensdag 05 mei 2010 |
|
De verjaardag is voorbij. Jippie. Dylan is nu echt 6. De vriendjes zijn geweest, de buurkinderen en de familie. En dat in twee afdelingen, de vriendjes en de buurkinderen op z'n verjaardag na schooltijd, en de familie twee dagen later. En nu kan ik geen hapjes meer zien, geen taart, geen slingers. Nee, ik vond het best leuk, vooral het kinderpartijtje, maar ik had zoals gewoonlijk me een hoop werk op de hals gehaald. Tijdens dit soort events kun je mijn perfectionisme in optima forma aan het werk zien. Niet alleen het huis en onze tuin moesten versierd zijn, maar ook het hele grasveld daarachter! Vlaggetjeslijnen alleen leek me niet voldoende, ik liet ook nog een party-tent aanrukken. Want dat ziet er zo gezellig.....
....uit met dat mooie weer (en dat mooie weer wás er, wow!). Niert alleen de kinderen moesten een partijtje, maar ook de ouders werd bier, zelfgebakken rijstekoekjes en per brommer aangesleepte pizza in de maag gesplitst (vijf pizza's? riep mijn lief daags tevoren uit, dat is wéér 40 euro! waarop ik antwoordde: ja maar ik heb het ze al beloofd!). Ja het was wel erg leuk. Het was de dag voor koninginnedag dus het kon ook. De laatste gingen om 20.00 uur weg, ja goed bedacht en goed georganiseerd. Maar nu ben ik er ook echt klaar mee. Zo klaar, dat ik mijn eigen verjaardag over een paar weken maar skip, ik heb geen zin meer in gedoe. Misschien toch iets te veel gedaan. Maar dat ik geen zin meer heb in een feestje komt goed uit, want mede door die pizza's is de buidel leeg.....Ik denk dan maar, het komt uit mijn liefde voor mijn zoon voort. En de dooddoener 'hij wordt maar één keer zes' is nu toch ook wel op z'n plaats, niet???
|
|
Laatst geupdate op ( woensdag 05 mei 2010 )
|
