Ik schrijf deze blog vanuit mijn passie. Mijn passie voor het welzijn van kinderen. Kinderen zijn zo gevoelig en tegelijk zo kwetsbaar en wij als ouders en als maatschappij hebben naar mijn idee de opdracht die gevoeligheid te zien en er zorgvuldig mee om te gaan. Kinderen hebben godzijdank veel meer ruimte dan 50 of 30 jaar geleden, maar we zijn er wat mij betreft nog niet. Als wij ons als ouders steeds meer bewust worden van onszelf, kunnen we ook onze kinderen beter zien en op een voor  hen goede manier met ze omgaan. Je kinderen confronteren je met jezelf en hoe je in het leven staat, daar is bij iedereen nog wel wat aan te knutselen. Toch? Bij mij in elk geval wel.

Wat ik wil laten zien is de directe relatie tussen mijn kindertijd en mijn gedrag nu. Niet om zielig te doen, maar om te laten zien dat je altijd een keus hebt. Ik herken in mijn gedrag bepaalde gedragingen van mijn ouders, en wie kent het niet! Ik kies ervoor om dat niet te nemen zoals het is. Ik wil meer!

Kinderen hebben de toekomst. Een waarheid als een koe. Wij bepalen mede hoe de toekomst eruit ziet door de manier waarop wij met onze kinderen omgaan. In die zin hebben we best een hele verantwoordelijke taak. Leren we ze wat wij zelf hebben geleerd,  of leren we hen zichzelf te zijn?