En verder

Details
Gepubliceerd: woensdag 16 december 2015 18:29
En verder wil ik benadrukken dat er niet zoiets als 'fout' of 'schuld' bestaat. Wat mij betreft dan. Ook mijn ouders zijn niet schuldig aan mijn door mijn opvoeding ontstane kwetsuren. Ze deden hun best, ze deden wat ze dachten dat ze moesten doen om mij te begeleiden, met de bagage die zij meekregen van hún ouders. En ook al ben ik niet altijd even blij geweest met mijn opvoeding, ik heb enorm veel geleerd juist door mijn opvoeding, ik ben wie ik ben ook dankzij mijn ouders. En ik hou zielsveel van ze. 
Ik denk dat Maya Angelou het prachtig verwoordt:
 
"We do the best with what we know, and when we know better, we do better."

 

Visie

Details
Gepubliceerd: woensdag 16 december 2015 18:28

Ik schrijf deze blog vanuit mijn passie. Mijn passie voor het welzijn van kinderen. Kinderen zijn zo gevoelig en tegelijk zo kwetsbaar en wij als ouders en als maatschappij hebben naar mijn idee de opdracht die gevoeligheid te zien en er zorgvuldig mee om te gaan. Kinderen hebben godzijdank veel meer ruimte dan 50 of 30 jaar geleden, maar we zijn er wat mij betreft nog niet. Als wij ons als ouders steeds meer bewust worden van onszelf, kunnen we ook onze kinderen beter zien en op een voor  hen goede manier met ze omgaan. Je kinderen confronteren je met jezelf en hoe je in het leven staat, daar is bij iedereen nog wel wat aan te knutselen. Toch? Bij mij in elk geval wel.

Wat ik wil laten zien is de directe relatie tussen mijn kindertijd en mijn gedrag nu. Niet om zielig te doen, maar om te laten zien dat je altijd een keus hebt. Ik herken in mijn gedrag bepaalde gedragingen van mijn ouders, en wie kent het niet! Ik kies ervoor om dat niet te nemen zoals het is. Ik wil meer!

Kinderen hebben de toekomst. Een waarheid als een koe. Wij bepalen mede hoe de toekomst eruit ziet door de manier waarop wij met onze kinderen omgaan. In die zin hebben we best een hele verantwoordelijke taak. Leren we ze wat wij zelf hebben geleerd,  of leren we hen zichzelf te zijn?

Wie ben ik

Details
Gepubliceerd: woensdag 16 december 2015 18:28

ellen_france.jpg Mijn naam is Ellen, ben mama van Dylan (29 april 2004), partner  van Brenny, reservemama van Sharon(24), en voel de onbedwingbare behoefte om mijn wel en wee als moeder te delen.  Het ontwikkelingsproces wat ik doormaak als moeder, vind ik zó bijzonder en het verrijkt mijn leven zo enorm! Ik denk dat we als vaders en moeders elkaar erg kunnen steunen en inspireren met onze verhalen.

Ik heb geen mooie titel op basis waarvan je zou kunnen denken: ’goh, die heeft er verstand van’ en ik heb ook geen opleiding gevolgd die over opvoeden gaat. Ik ben een moeder, een bevlogen moeder, die net als elke moeder het beste voor haar kind wil. Verder ben ik een moeder in ontwikkeling, want ik leer elke dag bij. Elke dag brengt het leven me weer nieuwe situaties waardoor ik anders leer kijken, meer de context kan zien van het gedrag van mijn kind, waardoor ik creatiever word dan ik tot nu toe ben geweest. En elke dag raak ik meer doordrongen van de kostbaarheid van het leven. Hoogdravende woorden, maar zo is het wel.

Behalve moeder ben ik ook zang en stemdocent: ik begeleid mensen in het zingen op een manier die recht deed aan hun eigenheid, hun unieke stemgeluid, ik probeer de klankgebieden die verborgen liggen door bijvoorbeeld een oppervlakkige adem of een gespannen lichaam tevoorschijn te halen. Vooral de psychisch-emotionele kant van zingen, de faalangst en de angst om jezelf bloot te geven door je stem te laten horen, heeft mijn grote interesse. Ze zeggen altijd dat je anderen leert waar jezelf moeite mee hebt; die vlieger gaat voor mij zeker op!  Je kunt hier meer lezen over mijn werk.

Klik hier voor een uitgebreidere biografie.
Klik hier voor "wie ik ben als moeder".